Urządzenia do spawania tworzyw

Do ręcznego spawania tworzyw gorącym powietrzem używa się głównie palników zasilanych elektrycznie. W mniejszym zakresie stosowane są palniki gazowe. Palniki elektryczne są ogrzewane spiralami oporowymi o mocy 250-500 W. Do palników gazowych stosuje się acetylen, gaz ziemny, płynny gaz propan-butan. Palniki są zasilane sprzężonym powietrzem o ciśnieniu 5-40 kPa, którego zużycie wynosi 1,2-2 m3/h. Aby zwiększyć wydajność procesu i polepszyć jakość wykonywanych złączy stosuje się coraz częściej zmechanizowane, półautomatyczne i automatyczne urządzenia do spawania. Mechanizacja i automatyzacja dotyczą takich czynności, jak podawanie, podgrzewanie i prowadzenie pręta spawalniczego oraz przesuw palnika.



Urządzenie do spawania folii.




Palnik do spawania tworzyw.

Czytaj dalej...

Charakterystyka złącz spawanych tworzyw

Rodzaje połączeń spawanych: a) doczołowe, b) zakładkowe, c) nakładkowe, d) teowe, e) krzyżowe, f) ukośne, g) kątowe

Z pokazanych połączeń nie zaleca się stosować połączeń zakładkowych i nakładkowych podczas łączenia części grubych, powstaje bowiem wówczas niekorzystny rozkład naprężeń przy obciążeniu połączeń. 

Omawiane połączenia spawane można wykonać za pomocą różnych rodzajów spoin (rysunek II), np. połączenie doczołowe może być wykonane za pomocą spoiny V lub spoiny X, połączenia teowe - za pomocą spoiny pachwinowej lub spoiny K. Wybór rodzaju połączenia i spoiny oraz jej wymiarów zależy przede wszystkim od konstrukcji połączenia, rodzaju i wartości przenoszonych obciążeń i powstających naprężeń po spawalniczych.

Czytaj dalej...

Spawanie tworzyw sztucznych

Spawaniem nazywa się łączenie uplastycznionych krawędzi tworzyw sztucznych za pomocą dodatkowego materiału w postaci pręta spawalniczego. Proces odbywa się bez wywierania nacisku wzajemnego łączonych elementów.

Największe znaczenie ma proces spawania w strumieniu gorącego gazu przy użyciu prętów spawalniczych spełniających rolę spoiwa. Znajduje on zastosowanie głównie do spawania elementów z twardego PVC, rzadziej zmiękczonych poliolefin, poliamidów i polimetakrylanu metylu. Najczęściej stosowanym nośnikiem ciepła jest sprężone powietrze, które nie powinno zawierać oleju i wody. Do spawania tworzyw, podatnych na utlenianie w podwyższonej temperaturze, używa się obojętnego gazu (zwykle azotu). Pręty spawalnicze są wykonywane z tego samego tworzywa co łączone elementy. Jedynie do spawania polimetakrylanu metylu stosuje się również pręty wykonane z zmiękczonego PVC. Umożliwiają one uzyskanie większej wytrzymałości połączenia niż pręty z PMMA.

Czytaj dalej...

Spawanie tworzyw sztucznych

Spawaniem nazywa się łączenie uplastycznionych krawędzi tworzyw sztucznych za pomocą dodatkowego materiału w postaci pręta spawalniczego. Proces odbywa się bez wywierania nacisku wzajemnego łączonych elementów.

Największe znaczenie ma proces spawania w strumieniu gorącego gazu przy użyciu prętów spawalniczych spełniających rolę spoiwa. Znajduje on zastosowanie głównie do spawania elementów z twardego PVC, rzadziej zmiękczonych poliolefin, poliamidów i polimetakrylanu metylu. Najczęściej stosowanym nośnikiem ciepła jest sprężone powietrze, które nie powinno zawierać oleju i wody. Do spawania tworzyw, podatnych na utlenianie w podwyższonej temperaturze, używa się obojętnego gazu (zwykle azotu). Pręty spawalnicze są wykonywane z tego samego tworzywa co łączone elementy. Jedynie do spawania polimetakrylanu metylu stosuje się również pręty wykonane z zmiękczonego PVC. Umożliwiają one uzyskanie większej wytrzymałości połączenia niż pręty z PMMA.

Czytaj dalej...

NAPAWANIE ŁUKOWE.

Napawanie łukowe jest podstawową technologią przy regeneracji części maszyn i urządzeń . Do napawania służą specjalne elektrody , z których otrzymuje się stopiwo o wymaganej twardości . Pierwsza warstwa napoiny miesza się częściowo z materiałem rodzimym dlatego jest bardzo miękka , dopiero druga i następne warstwy odpowiadają gwarantowanej twardości przez producenta elektrod .
Do otrzymywania bardzo twardych powierzchni 550HB stosowane są tzw. stellity , które są stopami chromu , kobaltu i wolframu z żelazem . Odznaczają się dużą odpornością na ścieranie w wysokich temperaturach do 800 0C.

Czytaj dalej...

METALIZACJA NATRYSKOWA.

Natryskiwanie roztopionym metalem na powierzchnie stalowe , drewniane , szklane , betonowe , tekturowe , nazywa się metalizacją . Metalizować można drutem aluminiowym , cynkowym , miedzianym i brązowym . Drobne kropelki metalu porywane sprężonym powietrzem utleniają się na zewnętrznych powierzchniach .Gdy trafią one na metalizowany przedmiot rozbijają się , wbijają się w niego czystym metalem ostygłym do stanu ciastkowatego.

Warstwa natryskiwana ma dużo tlenków i porów .Wytrzymałość i wydłużenie warstwy natryskiwanej są o połowę niższe od własności danego metalu w stanie walcowym. Chociaż własności te nie są korzystne , jednakże nie odgrywają większej roli , gdyż metalizowanie stosuje się przede wszystkim do zabezpieczenia mostów , okrętów , zbiorników przed korozją.

Czytaj dalej...

NADTAPIANIE I NAPAWANIE GAZOWE.

Nadtapianie palnikiem acetylenowo-tlenowym jest szeroko stosowane do nakładania warstw metali nieżelaznych na wyroby stalowe uszkodzone przez korozje lub ścieranie części żeliwne uzupełnia się przez nadtapianie mosiądzem .Brązem nadtapia się siedliska grzybków w armaturze parowo-wodnej.

Napawanie palnikiem acetylenowo-tlenowym jest coraz częściej zastępowane napawaniem łukowym. Napawanie palnikiem stosuje się wybitych rogówek szyn oraz rozjazdów kolejowych . Do napawania stosuje się rurki stalowe wypełnione węglikami wolframu . Podczas napawania węgliki topią się , topi się tylko stal rurek .Stąd na powierzchni gazów znajdują się węgliki wolframu w osnowie stali.

Czytaj dalej...

CHARAKTERYSTYKA PROCESU NADTAPIANIA I

CHARAKTERYSTYKA PROCESU NADTAPIANIA I
NAPAWANIA.
W produkcji niektórych urządzeń wymagane jest układanie warstw stopionych na powierzchni przedmiotów metalowych w celu utworzenia warstwy metalu o innych właściwościach chemicznych i mechanicznych , aniżeli wykazuje metal rodzimy. Taką metodę nazywamy nadtapianiem. Zwiększenie grubości elementów metalowych materiałem zbliżonym do rodzimego nazywa się napawaniem. Wytarte części, jak np. osie i wały można napawać materiałem rodzimym. Można również napawać zużyte i wyłamane zęby kół zębatych.

Czytaj dalej...